Mathilde van de Heide

Mathilde van de Heide

19 augustus 2015 het geweertje bij Mathilde van der Heide

Mathilde is inmiddels een vrouw van 84 jaar, ze verheugde zich op ons bezoek en had een heerlijk kopje koffen en thee gezet.

Hoe kwam je zo bij de schutters terecht?
Mathilde haar broer was vroeger al in Duitsland bij de schutters. Mathilde heeft vroeger in Nienburg in Nordrein Westfalen gewoond. Het schuttersbloed zat al in de familie. In 1975 zijn Jan van der Heide en Mathilde bij Schuttersvereniging Overdinkel gekomen. Hier in Nederland gaat het er wat anders aan toe als in Duitsland. Daar waren de feesten behoorlijk groot. Hier zijn de feesten wat ingetogener. Vroeger was het beheer van de tent niet in eigen beheer. Ik weet nog dat Frans Reimerink en ook wel in de volksmond bekend als “koppie dik” het beheer van de tent had. Vroeger kwam de pastoor nooit op de schuttersfeesten, dat is nu van de laatste jaren. In Duitsland is dat ook veel anders.
Toen Mathilde bij de schutters kwam, was er nog geen damesvergadering. Later pas was er een damesvergadering. Die damesvergaderingen werden destijds druk bezocht, op zo’n avond zaten er wel 18 vrouwen. De lik avonden (lik avond was de enveloppen voor de loterij dicht plakken) weet Mathilde zich ook nog heel goed te herinneren. Op één zekere avond duurde de lik avond langer dan gewoonlijk. Toen waren wij, tot maar liefst twee uur s ’nachts bezig. De loten waren fout er waren wat loten overgebleven. Alles moest overnieuw. De mannen die destijds hun vrouwen ophaalden moesten erg lang wachten tot dat ze hun vrouw mee naar huis konden nemen. Dat was één van de langste avonden ooit. Mathilde hielp de vrouwen altijd graag met de loterijen. Dat vond ze altijd mooi om te doen. Zelfs drie jaar geleden hielp ze nog volop mee. Nu kan ze dat niet meer.
Vroeger waren de feesten erg gezellig. Triene Meijer weet Mathilde zich nog goed te herinneren, dat was de vrouw van Berend Meijer. Al schaterend zegt ze : “Dat was een mooi ding!”. Vroeger op een Koningsbal werd er altijd een sigaar met haar gerookt. Triene was de gangmaker van elk feestje. Dat waren nog eens mooie tijden. Wat hebben wij toen veel gelachen. In die tijden was er ook altijd wat te eten op de feesten bij de Broad, schnitzels, karbonades noem maar op. Wij hadden altijd een liedje: Moeder onze kraai is dood…. Hij is van z’n stokkie gevallen. Iedereen liet zich dan op de grond vallen, over elkaar heen. Mathilde heeft zelfs feesten gehad bij “Ons Huis” aan de Hoofdstraat ( dat was een oud buurthuis). Daar werden ook vroeger vaak de dorps- bruiloften gehouden.
Jan van der Heide wilde nooit koning worden. De eerste drie schoten deed hij mee en daarna vond hij het wel best, de zenuwen namen de overhand.
Hebben jullie ooit aan het hof gezeten? Ja bij Joopie Laurier wie er verder bij aan het hof hebben gezeten weet Mathilde zo even niet meer te vertellen. Misschien dat Bennie Schouten dat nog wel weet.
Mathilde heeft vroeger samen met haar man het monument onderhouden. Toen zij aan het karwei begonnen was de grond ontzettend droog. Geen bloempje wilde er groeien en bloeien. Jan en Mathilde hebben destijds het tuintje gemaakt. Vroeger stond er alleen het landkruis op de hoek Welpeloweg / Invalsweg. Ik weet nog goed dat Heini Welpelo destijds het draad verzet heeft, zo konden wij er een mooi perkje bij het landkruis maken. Wij hebben het zeker 20 jaar samen onderhouden.
Het eerste Vaandel weet Mathilde zich te herinneren is door de zusters (de nonnetjes) aan de Hoofdstraat gemaakt.
Mathilde vertelde Jan wist altijd veel te vertellen, hij kon mooi vertellen en zoveel onthouden. Jan heeft ooit een bestuursfunctie gehad. Daarvoor heeft hij ook een speldje in ontvangst mogen nemen. Hij wilde niet graag in de belangstelling staan. Jan stond niet graag op de voorgrond behalve als er gezongen werd, Mathilde zingt ons een deuntje voor…..
O lieve Mathilde, als je eens wist wat ik wilde
(Maurice Dumas)
https://www.youtube.com/watch?v=E9Zf0hIJ5RM
Nooit in mijn leven heb ik zo bemind
Want mijn Mathild' is een schat van een kind
Z' heeft kromme benen en vuurrode haren
Tevens een bult die je nergens zo vindt
Iedereen moet voor haar schoonheid bezwijken
Iedereen ziet
't Bultje subiet
't Beste is om niet van acht'ren te kijken
Dan zie je 't bultje ook niet
Refrein:
O lieve Mathilde
Als je eens wist wat ik wilde
Als jij mijn liefde eens stilde
Mathilde! Mathilde
O lieve Mathilde
Als je eens wist wat ik wilde
Als jij mijn liefde eens stilde
Dan was ik tevree
's Avonds dan gaat mijn Mathilde naar bed
En dan gelijkt ze precies een skelet
Snorken doet zij als een dronken dragonder
En op een stoel ligt haar hele toilet
Boezem en heupen en kuiten en haren
Zijn afgelegd
Dat is niet slecht
Daartegen heb ik volstrekt geen bezwaren
Alleen haar bochel is echt
Refrein
Een oog is scheel en het and're van glas
En op haar neus een venijnig gewas
In haar mond zitten twee groene tanden
En haar geluid is zo diep als een bas
Daarbij heeft zij twee verschillende oren
't Een is te groot
't And're te klein
Van acht'ren is zij net zo mooi als van voren
Z' heeft toch zo'n prachtige lijn
Refrein
Nooit heeft dat schepsel in eten plezier
Voedt zich hoofdzaak'lijk met klare en bier
Als ze wat zegt, ruikt ze naar jenever
Dagelijks slikt ze een maatje of vier
Zij wast zich eenmaal per maand, ook wel later
Dat moet u zien
En bovendien
Gaat zij bij uitzondering naar 't theater
Wast ze d'r hals met benzien
Refrein
en
https://www.youtube.com/watch?v=dIJEU00vAJw
Aan d'oever van de IJssel staat een veerhuis
Daar woond' een meisje Greetje is haar naam,
U zult haar daar helaas niet meer ontmoeten,
Want Amor heeft ook hier zijn werk gedaan.
U zult haar daar helaas niet meer ontmoeten,
Want Amor heeft ook hier zijn werk gedaan.
De hele dag voer zij de mensen over.
Ze deed haar werk met opgewekt gezicht,
Haar held're lach klonk vrolijk over 't water,
En iedereen hield van het lieve wicht.
Haar held're lach klonk vrolijk over 't water,
En iedereen hield van het lieve wicht.
Een schipper die geregeld daar voorbij voer,
Heeft met zijn lied het blonde kind bekoord.
Op zek're dag liet hij het anker vallen
En nam zijn Greet voor altijd mee aan boord.
Op zek're dag liet hij het anker vallen
En nam zijn Greet voor altijd mee aan boord.
Nu vaart ze blij met hem langs verre kusten
Ze nam voor altijd afscheid van de pont.
In 't veerhuis woont sindsdien een ander meisje,
Dat waakt, tot ook voor haar een schipper komt.
In 't veerhuis woont sindsdien een ander meisje,
Dat waakt, tot ook voor haar een schipper komt.
Mathilde wenst de schutters veel geluk toe voor de toekomst en dat ze maar oud mogen worden.
Op de vraag, aan wie geef jij het geweertje door?
Geeft Mathilde aan dat ze het geweertje graag aan Trees Bijkerk wil doorgeven.

  • Copyright Schuttersvereniging Overdinkel